OPNIEUW MET HARMONIE CONCORDIA
Er ontstond echter weer een nieuwe harmonie. Maar nu weer onder de naam Koninklijke Harmonie Concordia.
Op 13 juli 1959 werd er een algemene vergadering georganiseerd. Er werd een reglement van inwendige orde gestemd en de 26 aanwezige muzikanten kozen bij eenparigheid van stemmen de volgende bestuursleden:
Erevoorzitter: Burgemeester Claessens
Voorzitter: Mathieu Segers
Ondervoorzitter: Bèr Poukens
Penningmeester: Albert Kraewinkels
Secretaris: Dirkx
Hulpsecretaris: R. Daelemans
Raadgevende leden: J. Vancleef, C. Debusschere, M. Reijlands, A. Kraewinkels, F. Marbaise, M. Hendrikx, M. Trines, J. Henkens en J. Bocken
Spelende leden: L. Paumen, L. Vandebosch, H. Clerkx en A. Lefèvre
De zes gekozen bestuursleden droegen de volledige verantwoordelijkheid van de nieuw opgerichte harmonie.
De maatschappij verplichtte er zich toe om elk Te Deum, elke processie, de jaarlijkse kermisprocessie, de begrafenisplechtigheden en enkele andere stadsfeesten op te luisteren.
Iedere zaterdag was er repetitie om 20.00 uur.
Om de twee jaar moest er herkiezing van het bestuur plaatsvinden en dit op de eerste zaterdag van de maand juni. Dit gebeurde voor de eerste keer in 1961.
Al deze reglementen werden goedgekeurd op 15 oktober 1959. Op die manier werd de harmonie nieuw leven ingeblazen.
Dirigent werd de Nederlander Knupkes. Hij liet ons goede muziek spelen. We gingen naar Rijsel in Frankrijk om er deel te nemen aan een grote stoet. En dit bracht geld op voor onze maatschappij.
In 1961 werd er een nieuwe vlag ingewijd. Er werd op gedronken en geklonken en op de Markt werd er een concert gegeven, op de kiosk vóór het stadhuis. Het was een prima concert en de dirigent werd bedacht met een bos bloemen.
Knupkes bleef een paar jaar. Maar om de één of andere reden diende hij zijn ontslag in. Nieuwe dirigent werd Ubachs uit Stokkem.
De harmonie verhuisde naar de “Blauwe zaal Forum” op “‘t Bad”. De nieuwe dirigent wilde orde in de zaal hebben en eiste dat iedereen om stipt 20.00 uur achter de pupiter zat om de repetitie te beginnen. We gaven concerten in Stokkem, in Herderen,......
En ook allerlei feestjes in Maaseik luisterden we op. Maar... na enkele jaren gaf ook deze dirigent ontslag, omdat hij het niet meer kon combineren met zijn werk.
Mijn familie had zes muzikanten in de familie:
Mathieu speelde trom, Leon klarinet en z’n twee zonen Hubert klarinet en Mathieu trompet.
Muziek zat bij onze familie in het bloed.
Het lokaal van de Koninklijke Harmonie Concordia verhuisde naar de "Stadsfeestzaal" aan de Markt.
De groep bloeide: er was een majorettenkorps, een trompetterskorps en een trommelkorps.
Dirigent werd Raemakers uit Thorn, een zeer bedreven en uitstekend dirigent, die zelf marsen en processiemarsen schreef ("Virga Jesse", "Regina Pacis", "O.L.Vrouw onder de Linden", "O.L.Vrouw Sterre der Zee", "Dieu et Patrie", enz...).
Met hem maakten we een reis naar Antwerpen om er een concert te geven op de Groenplaats. Het succes was enorm en de mensen vroegen steeds maar weer bisnummertjes.
Een ander concert gaven we in Leut, waar we “Drie Aquarellen” van Guy Duijck speelden:
1. Spelend kind
2. Landschutz
3. De danseres
Een prachtig stuk, waarmee we veel succes oogstten, ook bij de andere muzikanten in de zaal.
Op het reisschema stond eveneens een concertreis naar Oostende.
In Maaseik zelf was het een "plicht" om iedere kermis te openen. Kwam de harmonie niet langs, dan was het eigenlijk geen echte kermis. Eerst in ‘t Ven bij het Eierkuppen. In de café’s daar werd muziek gespeeld. Bier en eieren vierden hoogtij.
De kermis in de Eikerstraat, in Siemkesheuvel, in Aldeneik en in Wurfeld. Maar de plezierigste kermis was die van Heppeneert. Daar waren er maar drie café’s. Het meest gevraagd werd "Vlaai, vlaai, socker op de vlaai". Allemaal liedjes, die de mensen meezongen tot laat in de nacht.
Karnavalsstoeten luisterden we op in Lanaken en Maasmechelen, in Dolhain (zelfs drie jaar na elkaar) en natuurlijk elk jaar in Maaseik.
We gingen naar Dusseldorf, waar het een grote stoet zonder einde was, naar Schijndel in Nederland.
Reizen gingen naar Altenahr, Königswinter enz...
Elk jaar op 11 november trokken we met het stadsbestuur en de oudstrijders met hun vaandels naar de kerk om de Brabançonne te spelen. Daarna naar het kerkhof en terug naar de Markt, waar de kamers geschoten werden.
Na afloop bezochten we café’s. Uiteindelijk bleven er nog een tiental muzikanten over om te boemelen.
Speciaal voor onze bassist Henri Clerx speelden we dikwijls een wals. Hij stond dan op en begon rond te draaien met z’n bombardon om de nek. Het ene liedje na het andere werd gespeeld. Laat in de nacht eindigde de tocht met een serenade voor het standbeeld van Jan en Hubert Van Eyck.
Als afsluiting van het jaar volgde er einde november het Ceciliafeest. In die tijd werd dit over twee dagen gespreid.
‘s Zaterdags werd tot laat in de nacht gefeest en muziek gemaakt in de Stadsfeestzaal.
‘s Zondags ging de groep naar de St. Catharinakerk voor het opluisteren van de mis. Na afloop werd een tocht gemaakt langs de cafe’s.
Het bestuur bestond toen uit:
Voorzitter: Mathieu Segers
Ondervoorzitter: Leon Theunissen
Schatbewaarder: Henri Vrinssen
Secretaris: Vancleef
Leden: Jaak Silkens, Sotermans, Charel Vanwijck, Jaak Bocken, Leon Bocken en Theo Smits.
Er kwam een nieuwe dirigent, iemand uit eigen rangen: Theo Paradis, een echte Maaseikenaar en muzikant in hart en nieren. Bij Concordia speelde hij vroeger klarinet.
Als dirigent heeft hij ons kennis laten maken met de moderne harmoniemuziek: Jamaican Folk Suite, Mechlin’s Tower, Little Portrait, Moment for Morricone, Fascinating Drums.
Hij kan onze ganse groep begeesteren en beweegt van kop tot teen tijdens het dirigeren.
Vroeger mocht ik zelf ook eens een paar keer "reservedirigent" zijn. Al moet ik het zelf zeggen, maar het ging eigenlijk goed. Ik was daarover zo blij, dat ik op een paar uur tijd "een stuk in m’n voeten" had.
Om de muziek en ook de verstandhouding tussen de maatschappijen in de nieuwe fusiegemeente Maaseik te bevorderenm voerde het Stadsbestuur een "Fusieconcert" in.
Het was een jaarlijks concert, waaraan de korpsen uit Maaseik, Neeroeteren, Opoeteren en Voorshoven deelnamen.
Intussen was er een nieuw bestuur gekomen:
Erevoorzitter: Mathieu Segers
Voorzitter: Jaak Silkens
Ondervoorzitter: Theo Smits
Schatbewaarder: Henri Vrinssen
Verder: Richard Latour, Jean Gonnissen en Charel Vanwijck
De harmonie kende ook toen vele hoogtepunten. Op het Fedekamconcours te Waterschei behaalden we een 1ste prijs. Vooraf was het repeteren wat de klok sloeg, maar dit leverde uiteindelijk zijn resultaat op.
In 1979 kwam er een volgend bestuur:
Voorzitter: Mathieu Godermans
Ondervoorzitter: Theo Smits
Schatbewaarder: Henri Vrinssen
Leden: Jean Hendrix, Martin Coenen, Pierre Cuypers en Margot Dupont
In 1983 vierde Concordia het 100- jarig bestaan. Een groots feest voor zowel muzikanten als voor de Maaseiker bevolking.
Daarna ging de harmonie achteruit. Er bleef nog maar een klein groepje van uiteindelijk 18 muzikanten over. Er leek geen oplossing in zicht en Concordia zou waarschijnlijk weer ter ziele gaan.
Gelukkig kwam er toch een heropbloei onder het voorzitterschap van Henri Verlaak.
Het aantal muzikanten steeg weer en door de inspanningen van alle leden kon de harmonie een nieuw en mooi lokaal kopen: de vroegere bioscoopzaal Van Eyck.
Onze muziek mag overal gehoord worden en de leden vormen een hechte band. Dit alles laat hopen en erop vertrouwen dat de harmonie nog jaren lang door de straten van Maaseik zal trekken.
Ik speel nu al 60 jaar klarinet, mijn lievelingsinstrument.
Ik werd vier keer gedecoreerd: 25, 35, 45 en 50 jaar muzikant en toen ik 25 jaar getrouwd was, bracht de harmonie bij ons thuis in de Marktstraat een serenade.
Van mijn broers ben ik nog als enige als muzikant overgebleven.
Ik heb geen enkel jaar berouwd.
Integendeel, ik hoop nog lang temidden van Concordia te mogen spelen, één van de tofste muziekverenigingen die er bestaan.
Op het gedachtenisprentje van Theo schreven zijn kinderen:
Pa,
Toen je elf was
ging je leren muziek spelen.
Muziek werd je leven.
Met jouw muziek bracht je voor velen
een beetje hemel op aarde.
We geloven dat je nu
muzikant voor God bent in de hemel.
